rozmowa.
- Dzwoniła do Ciebie? Albo jej mama? - Nie. Nic nie wiem. - To tak samo jak my. Siedzimy, chodzimy pod jej dom, do szpitala. Jej.. Nie ma. - Boję się. -Czego? - Najgorszego. - To znaczy? - Że jednak ta aparatura zadecydowała. Nie ona. - Co teraz będzie? - Nie wiem, naprawdę nie wiem. Już ledwo co żyję. - My też. Przyjeżdżasz? - Nie. Wolę nie. Poudaję jeszcze trochę. Może się uspokoję. Może zapomnę. Wolę sama. -Tygrys, przyjeżdżaj. I to raz, dwa. - Nie, naprawdę nie chcę. - Czekamy na Ciebie. Nas też to boli. - Ja nie wiem.. Kocham Anioła czy Makarona? - Ona zawsze była, jest i będzie Aniołem.. - ... - Tysiu? - Tak? - Nie płacz. Jesteśmy z Tobą. Przyjeżdżaj. - Muszę wyleczyć się najpierw z jeszcze jednego smutku, tu na miejscu jest. Za kilka dni wyjeżdża ten ktoś. - Co żeś Głuptasie znów narobiła? - No, pomyśl. - Ech, wszystko jasne. I co teraz Zazdrośnico? - Nie wiem. Potrzebuję pomocy. - Wydaje mi się, że tym razem musisz poczekać. Powinnaś dostać lanie. - Racja. I to wielkie. Poczeka...