b

pamiętasz? ja kiedyś byłam naprawdę szczęśliwa..

wspaniałe jest to, że mam przyjaciółki, z którymi mogę płakać i śmiać się. ;) to jest piękne. dziękuję im za to. że nie zostawiły mnie, gdy potrzebowałam rozmowy. wolały płakać ze mną.. a tak w ogóle.. jestem w totalnej rozsypce. nie sądziłam, że będzie mi tak trudno. 'Uciec od miłości na chwilę na sto lat na zawsze nie tak łatwo kiedy serce otworzy paszczę' [ks. Jan Twardowski, Ucieczka] proszę, pozwól mi..

Tak się zastanawiałam. Bycie czyimś przyjacielem to chyba akceptowanie tego, co robi, prawda? A nie odwracanie się od niego, gdy np. chce się odchudzać czy jeść czekoladki? Chyba przyjaźń to też wtedy, gdy jest się obok tego, kogoś gdy płacze, gdy się śmieje. A nie zostawianie go, bo płacze dla Innych, co wiecznie się śmieją.  Przyjaźń to chyba brak egoizmu, zauważanie swoich błędów.. A nie zwalanie winy na ta drugą osobę. Przyjaciel chyba dostrzega to, że jesteśmy nieszczęśliwi, że mamy problem. A nie zostawia. Dla Innych, co wiecznie się śmieją. Zaczynam ją rozumieć X, dlaczego one tak..