b

Można rzecz, że w te wakacje mi się nudzi, bo dość często tu zaglądam i piszę ;pp ale w sumie: jest totalnie odwrotnie. ;D planowałam inaczej spędzić te wakacje, tzn. 'pracowito', ale plany skończyły się na planach. oczywiście, szkoda. bo szkoda jest [prawie] zawsze. ale te dwa miesiące pozwoliły mi odpocząć solidnie po dość ciężkich przeżyciach jakie miały miejsce na przełomie zima/wiosna, przemyśleć te i owe sprawy, wyjaśnić to i to, zastanowić się nad tym co dalej itp. o tak, duuużo myślałam. ;) wydawało mi się, że jedną sprawę zakończę jakoś inaczej. zbieg okoliczności? nie wiem. ale widocznie tak musiało być. a męczyłam się nad tym jak to powiedzieć, zrobić, wyjaśnić. ja głupia się martwiłam, żeby ją nie zranić tak jak poniektórzy zranili kiedyś mnie. okazała się.. wiadomo kim. jak to napisałam koleżance. : ' czuję się w stosunku do tej osoby jak piłeczka. jak piłeczka bez powietrza. ' drugą osobę pewnie nawyzywałabym za to, że tak mi objeżdżała dupę. bo w sumie w ...

za 15 dni - rok szkolny! zobaczę wreszcie swoją klasę i  ucieszę się, że znów jestem wśród tych ludzi. z jednym wyjątkiem. śmiało mogę powiedzieć (i z dumą), że moja klasa stanowi wspaniałą mieszankę różnych osobistości- zgraną mieszankę. wśród niej znalazłam prawdziwych przyjaciół i przekonałam się co do niektórych osób. myślałam, że będzie o 360 stopni inaczej. ale jak się okazało - znów byłam w błędzie. liczyłam, że moja znajomość z jedną osobą poprawi się, bo w gimnazjum uważałam ją za ważną mi osobę, z którą dosłownie mogłam porozmawiać o wszystkim, której ufałam. naprawdę ufałam. i trochę tego żal, że tak to się potoczyło, że teraz nie ma.. nic? dalej,  jedna przyjaźń okazała się taką 'na siłę'.  dzięki rozmowie z panem A. doszłam do wniosku, że nie warto się dłużej oszukiwać. że bez niej jestem zupełnie innym człowiekiem. przeanalizowałam i zrozumiałam wszystko. doceniłam np. to, że mam przy sobie taką osobę jak Pałcia. ;* przyznaje, początki były trudne i w pewnym...

to znów ja. niestety. minęło tyle dni, a to znów ja.. ta sama. chociaż wiele robiłam, żeby chociaż odrobinę się zmienić. nie mogę być taka jak ona. robię wszystko, co mogę. a wychodzi gówno. ale się nie zniechęcam. mimo wszystko: mam jeszcze trochę czasu. ciągle jestem 'cholerną optymistką'. :) optymizm przyda mi się na pewno na zbliżające się tygodnie. po pierwsze: Błażej. :) nie da mu się niestety wybić tych bajek z jetixa czy z zig zapa no i biegania bez ustanku po placu zabaw. jego gadania ciągłego też.. :) i przecież zmienić go nie mogę, bo adhd będzie miał i koniec. przynajmniej na przyszłość mam już doświadczenie. i go kocham po prostu ;* po drugie: Wiktor. teraz wyjechał, będzie we wtorek. potem znów go nie ma- obowiązki. z tych i innych powodów nie lubię wakacji, bo nie lubię tęsknić. chociaż ma to swoje plusy itp. ale to nie to samo, gdy bliska Ci osoba jest obok Ciebie..a nie przez telefon, czy smsy.. po prostu jest niedaleko i możesz do niej przyjść o każdej porze. ...