b

NOTKA PISANA 27 kwietnia, a opublikowana 29 kwietnia z powodu braku czasu...   Dziś [27 kwietnia] mam już 15 lat. Dokladnie o godzinie 8.55 stałam się pełnoprawną 15-latką. ! 14 odchodzi w niepamięć... Już nie wróci..   Mam 15 lat. Przez 15 lat uczyłam się życia. Czasami mi nie wychodzi. Czasami wychodzi. Przechodzi smutek, przychodzi radość. Wędruje ze mną miłość.   Nie bardzo wiem kim jestem sama. Trochę inna niż ten świat. Niemal dziwna. Chciałabym.. Chyba nie chcę nic. Chociaż..  Ja chcę malować konie i samochodem białym być. Fruwać na skrzydłach. Zielone owoce jeść betrosko, Marzycielem wolnym - nie mam wad. Które by mi przeszkadzały.  Ja- jak wszyscy jestem taka sama. Jak wszyscy inna. W każdym calu. Wszystko mam. Wszystkiego nie mam. I chciałbym zmienić coś.. Lecz nie wiem co. Wiem. I co byś chciała? Żyć. Kim jesteś teraz? Kimś. Powiedz mi.. Nie powiem. I co byś chciała? A co tu najważniejsze jest? Odpowiedź jest tylko ...

Będę grzeszyć zawsze i z uśmiechem. Będę gardzić Waszą litością. Wykorzystam każdy słaby moment. Jestem przecież czarownicą.   Moje oczy zmuszą do milczenia. Moje włosy oplotą każdego. Moje czary złamią Waszą wolę. Moje słowa spalą Waszą siłe.   BĘDĘ W PIEKLE...   Nawet wtedy kiedy mnie złapiecie, Nawet wtedy nie stracę odwagi. Nawet wtedy gdy spalicie żywcem.   Nawet wtedy zachowam ją w sobie. SMAŻĘ SIĘ W PIEKLE...   [tekst piosenki O.N.A "krzyk przed spaleniem"]   Już za parę dni nadejdzie ten dzień,  kiedy ta liczba 14 zostanie spalona na wieczność. Nadejdzie coś nowego. Odżyje jedno bolesne wspomnienie. Będzie inaczej - mówiąc krótko. Zmieni się ta liczba, ale i.. Nieważne.   Chciałabym pozdrowić serdecznie, cieplutko, kochająco i w ogóle bardzo: Gelusię i Elizunię, z któymi spędziłam dzisiaj wspaniałe popołudnie. ;* Poza tym to tych, którzy na to zasługują. A! Szczególnie dla Oli, która uświadamia mi ważne rzeczy w m...

Na początek: przepraszam za te liczne zmiany na blogu, ale tak cudowałam, sprawdzałam możliwości bloga i wycudowałam o to, co teraz widzicie. Niech będzie tak jak jest. Uwielbiam zielony, więc szukałam idealnego kolorku. ;] Po drugie: nie miałam czasu, weny, aby coś napisać. Wybaczcie.   "Miał 10 lat. Nazywał się Krzysio. Mieszkał na wsi. Miał siostrę i brata. Był małym blondynkiem o wiecznym uśmiechu i żywych oczach. W wolnych chwilach hasał sobie z Dżekim na łące, a potem hen do lasu na kamyk. W ogromnych ilosciach pochłaniał jabłka i gruszki. -Mniam- powiadał. Chłopak jakich mało. W niespodziewanej chwili w jego serduszku rozwinęła się miłość. Nie do dziewczyny, o nie. Tylko do muzyki. Zapragnął grać, pisać, tworzyć, słuchać jej całym sobą. Gdzie by się nie onejrzał widział klucz wiolinowy i nuty. I tak dostał od swojego tatusia akordeon. Piekny, czerwony z bialusimi klawiszami. Dotknął go, a po chwili całe podwórko rozpromieniło sie najpiękniejszymi barwami....