imię żeńskie.

Martyna – imię żeńskie.

Imponują jej archaiczne stojaki na rowery. Niekiedy wygląda jak świrnięta. Martyna bardzo często kradnie. W długie, zimowe wieczory najchętniej przesiaduje w ogrodzie sąsiada bojąc się ataku UFO. Ma wystające kości policzkowe, brudne paznokcie i niekształtne uszy. Kiedy tylko dojrzeje, zawsze zapomina, jak się nazywa. Uwielbia nosić poniszczone imadła. Swoje otoczenie raczy złośliwym chichotem. Jej słabość to szukanie dziury w całym. Notorycznie zakłada wełniane czapki wśród ludzi. [dopisek: mam beret czerowniutki ;}]

 

strasznie podoba mi się ten opis ;} szczególnie te pogrubione fragmenty.

nie ma to jak zdrowa ironia ;}

 

dodałabym też od siebie do tego opisu:

~ ma bizka na punkcie mlaskania, siorbania, ciamkania

~ idąc chodnikiem bawi się w grę, której jedyną zasadą jest: nie wdepnij na zepsuty kawałek chodnika!

~ jej pasja: puszczanie baniek mydlanych prosto w oczy siostrze, kiedyś spacery z chomikem obok swojej nogi

~ mówi, że nie lubi różowego, ale ciagle nie potrafi wyrzucić różowego piórnik

~ ciągle chodzi do łazienki i myje zęby ;p

~ rozczula się wiecznie nad miną SRK ;*