24 czerwca 2010r.

odkąd skończyłam 18 lat, moje życie stało się o wiele trudniejsze.

zawsze myślałam, że będę mieć problemy tylko z rodzicami.. a tu jest wła.śnie odwrotnie..
czego bym nie zrobiła, czego bym nie powiedziała.. wszystko nie tak.
odgrzewają się stare sprawy. znowu przynoszą nie to, co powinny.
dawne błędy dopiero teraz dają mi sowite żniwo.
coraz więcej problemów, coraz więcej wyborów, coraz więcej przeszkód.
i kurdee.. może i martwię się na zapas kilkoma sprawami, ale inaczej nie potrafię.
dlatego, że mi zależy. nie zlewam na to.

i chciałabym na łamach tego bloga poprosić wszystkich o jedno.
nie pytajcie mnie: "Dlaczego go nie dopilnowałaś?". nie mówcie mi, że to też moja wina.
nie patrzcie na mnie jak na egoistkę, która miała w nosie, co się z nim dzieje i myślała tylko o swoim własnym nosie.. od kilku tygodni słyszę to na okrągło. nawet u fryzjera. szkoda, że nikt nie widział moich zszarganych nerwów, nieprzespanych nocy, przepłakanych przerw. robiłam wszystko, co mogłam. może za mało. ale na pewno nie było tak, że miałam go w dupie.

dlatego z trudem przyjdę na jutrzejsze zakończenie. nie wiem, czy tam wytrzymam. mam do siebie taki żal. nie mam się w sumie z czego cieszyć. mam w dupie ten czerwony pasek. z chęcią mogłabym go zamienić. mam dość tych waszych spojrzeń, tych plotek, tego gadania, tego, że czujecie się lepsi, tego..

a niby się nie powinnam przejmować. zawsze miałam takie rzeczy w dupie. ale teraz jest inaczej.


znowu zaczną się schody.